Achter de tralies van mijn leven..

Richting het bejaardenhuis waar mijn oma woont. Ik stap de deur in.. Ze ziet me.. Tranen schieten in haar ogen.. Langzaam laat ze ze naar beneden rollen..terwijl ze zegt oh mijn kindje.. Pak haar beet en druk haar stevig tegen me aan. Het is al goed oma..

Ik blijf haar aanstaren,omdat ik haar gelaat niet wil vergeten.. Maar voor altijd op mijn netvlies wil graveren.

Zonder een voldaan gevoel keer ik terug naar huis. Ik zou blij
Moeten zijn dat ik haar weer gezien heb, maar inplaats daarvan boekt het alsof me hart gebroken is. Omdat ze nooit meer zal zijn wie ze was.. Omdat ik nooit neer die gesprekken met haar kan voeren die we ooit voerde.. Omdat we nooit meer met ze tweeën ons hoofd zullen breken over een te moeilijke puzzel.. Omdat er nooit meer.. Nee nooit meer al een kopje thee met melk voor me klaar zal staan, terwijl ik nog onderweg was..

Soms wil je van de wereld verdwijnen
Je voelt je anders, ze staren je aan
In een hoek dreig je weg te kwijnen

Elke dag, maar ook op moederdag wil ik je laten weten dat ik je waardeer, je respecteer voor alles wat je doet elke dag weer. Voor hete vuren hebben wij gestaan, we vochten ons erdoorheen en bleven voor ons gezin gaan. Zoveel liefde geef je mij en onze kleine man, een band zo sterk die alleen maar groeien kan. In zijn ogen zie ik hoe gek hij is op jou, geen ander die ik meer met hem vertrouw.

Ik hoop op een groot gezin samen met jou, want ik vind je een geweldige mama en jij bent degene waar ik endless van hou… 

We love you baby!! HAPPY MOTHERSDAY                  

XxX Rebecca en Thyrone

lood in je schoenen .. een laatste woord sterft alsof het nooit werd gehoord een deur gaat dicht.. het leven gaat door.

Ik hoop dat ik straks nooit meer een ik zal zijn.. Dat ik een jij word en jij en ik wij worden. Ondanks dat ik nu ook een wij hoor te zijn.. Word ik toch vaak als een ik vorm benoemd. Pas Als ik wij word ben ik nooit meer alleen.. Nooit meer een buitenstaander.. Nooit meer een derde wiel. Jij en ik die samen 1 zijn dan. De mensen zullen in en uit ons leven lopen, maar de wij wordt nooit meer alleen een ik en nooit meer alleen een jij. Vanaf dan is het wij. Ik zal niet rusten tot ik niet alleen maar een ik ben, omdat ik toe ben aan een wij. Een wij die mij de zekerheid geeft nooit meer een ik te worden. Ik hoop dat de wij meerdere mensen zullen tellen, maar zo niet dan heb je altijd nog mij.. Ik jou en samen wij.

ik zit naast je
jij die me lief is en zo bekent
lang kijk je me aan
en in niets heb je me herkent

je blik zoals jij me aankijkt
of je het allemaal niet meer weet
en bij alles wat ik zeg
weet ik dat je het toch weer vergeet

ik streel je handen ,die me lief hadden
die me konden troosten bij verdriet enpijn
ik koester al deze herinneringen
en zucht wat ook had kunnen zijn